Huta żelaza

Huta żelaza

HF6

Hutę zamknięto na początku XXI wieku. Zakład zakończył jeden z etapów długiej historii metalurgii, gdyż początki przemysłu hutniczego w Belgii sięgają XIX wieku. W wielu hutach tego typu produkowano wszelkiego rodzaju części do silników, w tym nawet do statków.

Sercem każdej huty jest wielki piec, czyli wysoka na ponad 40 metrów metalowa konstrukcja, w której przetapia się rudę żelaza z koksem i topnikami. Koks pełni tu rolę paliwa i reduktora tlenku żelaza. Proces palenia podtrzymywany jest dzięki powietrzu wtłaczanemu przez wiele dysz. W wielkim piecu panuje temperatura dochodząca nawet do 1800 °C. Wydajność takiego pieca to nawet 10 000 ton surówki na dobę. Produktem ubocznym procesu jest gaz wielkopiecowy, czyli mieszanina azotu, tlenku węgla oraz dwutlenku węgla. Gaz ten spala się w nagrzewnicach, które ogrzewają wtłaczane powietrze, co podnosi efektywność produkcji. Ciekawostką jest, że piece tego typu muszą pracować nieprzerwanie przez kilka lat. Przerwanie produkcji kończy się zniszczeniem wyłożenia ogniotrwałego. Z zasad pracy wielkiego pieca korzystano już w XV wieku.

Wcześniej mówiono o przekształceniu huty w muzeum. Od niedawna planowane jest wyburzenie pieca, co może kosztować nawet ponad 60 milionów euro.